بیش فعالی ADHD

نورو تراپی
۹۸/۰۱/۲۵
نقشه مغزی (QEEG)
۹۸/۰۱/۲۵

بیش فعالی ADHD

درمان بیش فعالی در مرکز مشاور ، نوروفیدبک و روان شناسی کرانه خرد

بیش فعالی ADHD

 

 

بیش فعالی ADHD

بیش فعالی به حالتی دلالت می کند که در آن کودک به نحوی مفرط و بیش از اندازه فعال و پر جنب و جوش است. تحرک زیاد این کودکان نه تنها خود آنها را، بلکه اطرافیان، هم کلاسی ها و اولیا مدرسه را نیز دچار مشکل می کند. از آنجایی که در میان درصد بالایی از معتادین و افراد ترک تحصیل کرده در کودکی علایم بیش فعالی مشاهده و گزارش شده است، لذا توجه به این اختلال و درمان آن از اهمیت بسزایی برخوردار است. از طرفی کودکان بیش فعال در معرض خطر بالایی از اختلال سلوک، شخصیت ضد اجتماعی و سو مصرف مواد قرار دارند لذا آگاهی همگان، بویژه والدین و معلمان در این حالات از اهمیت بسزایی برخوردار است.

نقص در تمرکز، اختلال بیش فعالی(ADHD) شرایطی را برای کودک ایجاد می کند که نتواند آرام و بی حرکت بنشیند، رفتارش را کنترل کرده و توجه خود را به یک موضوع معطوف کند.

شیوع بیش فعالی

از هر ۱۰۰ کودک ۵ کودک می توانند مبتلا به ADHD می باشند و پسران ۳ برابر بیش از دختران در معرض ابتلا قرار دارند. اغلب این مشکلات قبل از ۷ سالگی آغاز می شوند و ممکن است والدین تا وقتی که فرزندشان بزرگتر نشده متوجه مشکل او نگردند. پزشکان معتقدند افراد مبتلا به ADHD فاقد میزان کافی از مواد شیمیایی خاص به نام میانجی های عصبی در مغز هستند. این مواد شیمیایی به مغز در کنترل کردن رفتار کمک می کند.

والدین و آموزگاران می توانند در بهبود فعالیت های کودک به وی کمک کنند.

علایم ADHD

  • مشکل در توجه
  • فعالیت بیش از اندازه (بیش فعالی)
  • انجام عمل قبل از فکر کردن به آن (حرکات تکانشی)

انواع بیش فعالی

۱. نوع بی دقت و بدون توجه:

  •  در این نوع فرد نمی تواند روی تکالیفی که به او میدهند و یا یک فعالیت خاص تمرکز داشته باشد. از این شاخه به آن شاخه می پرد.
  • اکثر کودکان دچار ADHD در دقت و توجه کردن دچار مشکل هستند. این دسته از افراد غالبا توجه زیادی به جزییات ندارند.
  • بر بازی ها و کارهای مدرسه نمی توانند تمرکز داشته باشند.
  • کارهای مدرسه و فعالیت های روزانه خود را در منزل تا آخر دنبال نمی کنند و آنها را به پایان نمی رسانند.
  • نمی توانند یک وظیفه یا تکلیف را تمام و کمال انجام دهند. معمولا وظایف و تکالیف را نیمه کاره رها می کنند و در نتیجه مدت انجام تکالیف طولانی می شود.
  • اسباب بازی ها کتابها و وسایلشان را اغلب گم می کنند یا جا می گذارند.
  • غلط های ناشی از بی دقتی مانند نقطه، دندانه، سرکش و… در دیکته.
  • حواسپرتی. با هر محرکی حواسش پرت می شود.
  • بی توجهی به جزییات، به تغییرات جزیی ای که در محیط ایجاد می شود بی توجه است.
  • ناتوانی در برنامه ریزی کردن و سازمان دهی کارها.

۲. نوع تکانشی:

در این نوع از اختلال فرد بسیار فعال است و بدون فکر اقدام به فعالیت و انجام کار می کند. فعالیت بیش از حد معمول قابل مشاهده ترین مشخصه اختلال ADHD است.

  • این کودکان بیش فعال قبل از آنکه راجع به عملی فکر کنند آن را انجام می دهند مثلا این کودکان مکن است بطور ناگهانی وسط خیابان شروع به دویدن کنند و از یک سمت به سمت دیگر خیابان بدون نگاه کردن حرکت کنند و یا اینکه از درخت بلندی شروع به بالا رفتن کنند. ممکن است آنها در موقعیت های خطرناک شگفت زده شوند. گاهی هم هیچ ایده و فکری برای خارج شدن از این وضعیت ندارند. غالبا فعالیت های تکانشی و بیش فعالی با هم همراه هستند.
  • جواب دادن به سوالات قبل از اتمام سوال.
  • قطع کردن حرف دیگران.
  • تحمیل کردن خود در بازیها و صحبت ها و بهم زدن بازی ها.
  • ناتوانی در کنترل هیجانات که به پرخاشگری و بهانه گیری می انجامد.
  • حدس زدن کلمات هنگام روخوانی و حدس زدن انتهای سوال قبل از خواندن کامل آن.

۳. نوع پرتحرک :

  • بی قراری و نا آرامی مشخصه اصلی این نوع است. از درو دیوار بالا میره.
  • دویدن مداوم از سویی به سوی دیگر و یا بالارفتن از چیزی. انگار موتور درونش کار گذارده شده.
  • وول خوردن و بی قراری.
  • ترک صندلی در مدرسه یا مهد کودک وقتی که اجازه این کار را ندارند.
  • عدم توانایی در بی سر و صدا بازی کردن.
  • بیش از حد صحبت کردن. (پرحرفی)
  • پاسخ دادن ناگهانی و بدون فکر، به پرسشی که هنوز تمام نشده است.
  • عدم توانایی در صبر کردن برای نوبت خود و در نتیجه عدم توانایی در ایستادن در صف مدرسه یا نانوایی یا اتوبوس
  • بدون اجازه وسط صحبت دیگران پریدن.
  • وسط بازی دیگران پریدن.
  • انجام بازی های خطرناک مثل آتش بازی.

۴. نوع ترکیبی:

در این نوع اختلال، فرد بسیار فعال است و بدون فکر اقدام به فعالیت و انجام کار می نماید. کودکان با این نوع اختلال نشانه هایی از هر سه نوع قبل را دارا هستند. آنها در توجه کردن، بیش فعال بودن و کنترل تکانه های خود دچار مشکل هستند. البته گاهی تمام کودکان بی توجه هستند و یا اینکه بیش از حد فعالیت میکنند و حرکات تکانشی دارند اما در کودکان ADHD این حرکات همیشگی هستند و تشخیص قطعا بایستی تحت نظر روانپزشک متخصص صورت گیرد.

 

توجه 

صرف وجود هر کدام از علائم ذکر شده در این نوشتار، دلیل بر بیش فعال بودن فرزند دلبند شما نیست و حتما می بایست توسط متخصصین این امر طی انجام فرایندهای مخصوص تشخیص داده شود.

 


 

محمد پورعابدین
محمد پورعابدین
علاقه مند به علوم جدید و ناشناخته، طبیعت و گردشگری، هوا فضا و علوم ارتباطات.

دیدگاه ها بسته شده است